Leopold And Loeb

Η μελαμίνη, λέει, είναι μια ουσία που χρησιμοποιείται στην κατασκευή πλαστικού. Προστέθηκε, λέει, σε αραιωμένο γάλα για να ανεβάσει την φαινόμενη περιεκτικότητά του σε πρωτεΐνες (!!), καθώς είναι πλούσια σε άζωτο. Η κατανάλωσή της προκαλεί νεφρολιθίαση και άλλα νεφρικά προβλήματα* και περί τα 13.000 παιδιά νοσηλεύονται ενώ 4 έχουν πεθάνει.

Η γαλακτοβιομηχανία Sanlu, ο μεγαλύτερος παραγωγός βρεφικού γάλακτος σε σκόνη της Κίνας, έκρυβε εδώ και μήνες τα παράπονα που δεχόταν από τους καταναλωτές της ενώ τα αποτελέσματα του ελέγχου που έκανε τον Ιούνιο του 2008 κάπου της…παράπεσαν, αφού τις αρχές τις ειδοποίησε κοντά 1,5 μήνα μετά. (Εδώ θυμάμαι το ντοκιμαντέρ the Corporation με εκείνη τη σκηνή που το φιλμ ανασκεύαζε και έσβηνε ένα-ένα από τη λίστα τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά που αδυνατούσε να αποδώσει στην Εταιρία, π.χ. ανθρωπιά, φιλότιμο, αξιοπιστία, ανιδιοτέλεια κτλ.).

Θυμάμαι έναν αγαπημένο μου ροκ σταρ που μιλούσε σε μια συνέντευξή του για τις περιόδους που κάνουν τουρνέ με το συγκρότημα, κι έλεγε πάνω κάτω πως αυτό που του φαίνεται πιο απάνθρωπο είναι πως σταματά να ελέγχει ο ίδιος όλα αυτά που είναι φυσιολογικά για κάθε άνθρωπο… Ακόμα και το πότε θα φάω, έλεγε, ακόμα και το τι θα φάω καθορίζεται από κάποιον άλλο. Κι εγώ κοιμάμαι και ξυπνάω μέσα σε λεωφορεία και αεροπλάνα και δωμάτια ξενοδοχείων, γνωρίζοντας μόνο το όνομα και κανένα μπαρ από τις πόλεις που κάθε μέρα εναλλάσσονται… Παραδίδεσαι εντελώς στα χέρια κάποιου άλλου, κι αυτό για πράγματα τόσο θεμελιώδη είναι εξουθενωτικό.

Και μου είχε φανεί τότε τόσο απρόσμενο να μην ξέρεις ούτε στο περίπου τι πρόκειται να φας σήμερα… Ή που θα βρίσκεσαι σε μια ώρα. Εν πάση περιπτώσει. Ξαφνικά, μετά από μια βόλτα στο σούπερ μάρκετ σήμερα δε νιώθω τόσο μακριά από αυτόν τον άνθρωπο. Φαγητά μέσα σε κάθε λογής κουτιά-πόσο παράξενο θα φαινόταν αυτό δυο γενιές πριν; Και το χειρότερο ίσως, με κάθε λογής ψέματα και ψέματα στις ετικέτες… “φρέσκο”, “αγνό”, “δίχως συντηρητικά/προσθήκη ζάχαρης”, και, εσχάτως, “βιολογικό”. Η απάτη στην ετικέτα. Όχι η τέχνη του να λες ψέματα. Η τέχνη του να μη λες την αλήθεια.

mutatis mutandis

υγ.

* “Έπειτα από το σκάνδαλο που προκλήθηκε από τις μολυσμένες με μελαμίνη κινεζικές ζωοτροφές, οι οποίες εξήχθησαν στις ΗΠΑ προκαλώντας νεφρική ανεπάρκεια και τον θάνατο σε χιλιάδες σκύλους και γάτες, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι οι έρευνές της οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι η κατανάλωση «χοιρινού, κοτόπουλου, ψαριών και αυγών από ζώα που αθέλητα έχουν τραφεί με ζωοτροφές μολυσμένες με μελαμίνη… δεν είναι πιθανόν να αποτελέσει κίνδυνο για την υγεία του ανθρώπου».

Επικαλούμενος άλλες έρευνες, ο Ντάνιελ Τσαν, καθηγητής νεφρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ, λέει: «Τα αποτελέσματα των ερευνών που ακολούθησαν την υπόθεση των ζωοτροφών το 2007 έδειξαν ότι το επίπεδο μόλυνσης στη δική μας τροφική αλυσίδα είναι χαμηλό και, κατά συνέπεια, δεν είναι πιθανόν να έχει σημαντικές αρνητικές συνέπειες στους ανθρώπους».”

Τι λες; …Μιλάμε για την έρευνα (και το δημόσιο πανεπιστήμιο);

“Δεύτερο δημοσκοπικό σοκ, μέσα σε τρεις μέρες, υφίσταται η Ν.Δ., η οποία εμφανίζεται να είναι δεύτερο κόμμα. Αυτή τη φορά, μάλιστα, το πλήγμα είναι και προσωπικό για τον Κώστα Καραμανλή, καθώς είναι η πρώτη φορά, εδώ και τέσσερα χρόνια, που έρχεται δεύτερος στην απευθείας σύγκρισή του με τον Γιώργο Παπανδρέου.

Η νέα έρευνα έρχεται σε μια στιγμή που έχει ανοίξει ο ασκός του Αιόλου στο κυβερνητικό στρατόπεδο, με αιχμές υπουργών κατά συναδέλφων τους και βουλευτών κατά πάντων και αναμένεται να επιδεινώσει περισσότερο το ήδη αρνητικό κλίμα και να μεγαλώσει την πίεση προς τον πρωθυπουργό να αναλάβει κάποιες πρωτοβουλίες.”

από την Ελευθεροτυπία.

τώρα εγώ γιατί αυθορμήτως δεν εμπιστεύομαι διόλου τις δημοσκοπικές εταιρίες και τις εφημερίδες?

mutatis mutandis εν αναζητησει (κι αλλου) φασκομηλου…

(το σκίτσο είναι του Παντελή Ζερβου)

pour vous,

του Γιάννη Ιωάννου (φαίνεται άλλωστε), από το http://yannis-ioannou.com/.

m.m.

το παραδίπλα σκίτσο (disclaimer: του Ηλία Μακρή από την Καθημερινή) με αφορμή το προηγούμενο ποστ… :)

και όσο εμείς ασχολούμαστε με τους επιχειρηματικούς ελιγμούς των πολιτικών μας αμά τε και του κράτους (λέγε με Ολυμπιακή και αποκρατικοποιούμαι οσονούπω, πράγμα που με κάποιο μεταφυσικό τρόπο θα καταλήξει από οικονομικής σκοπιάς να είναι για το καλό όλων μας-των εργαζομένων της, των φορολογούμενων, των αστέγων κτλ κτλ.), στην άλλη μεριά του ωκεανού γίνονται κοσμογονικά βήματα.

Στους από πάνω, το χρηματοπιστωτικό σύστημα κλυδωνίζεται επικίνδυνα καθώς γίγαντες της αγοράς των ενυπόθηκων δανείων χρεωκοπούν και πέφτουν σαν ντόμινο, σηκώνοντας σκόνη που πνίγει τα απανταχού χρηματιστήρια. Και δεν θα πω “καταρρέει” (ακόμα), γιατί ο deus ex machina με τη μορφή του κατάπτυστου και σκοτεινού κράτους και της FED επεμβαίνει και μοιράζει δάνεια εξαγοράζοντας μετοχές που κανείς άλλος δεν θέλει. (Διότι ποιός κερδοσκοπικός εκ φύσεως θα θελήσει μετοχές-βόμβες? Απλούστεροι και της Μονόπολης οι κανόνες.) Κι ο Μπάρακ δηλώνει: αυτό που ζούμε τις τελευταίες μέρες είναι η κατάρρευση μιας συγκεκριμένης οικονομικής πολιτικής. (Αν και προφανώς δεν εννοεί αυτό που θα εννοούσα εγώ με τα ίδια λόγια…)

Στους από κάτω τώρα, πρέσβεις ανακηρύσσονται personae non gratae, οι εθνικοποιήσεις προχωρούν και στις διαδηλώσεις πίσω από τα μαντήλια των αυτονομιστών κρύβονται οι άνθρωποι που ζητούν το παντεσπάνι (κι όχι το ψωμί) που τους πήρανε. Κι ο Τσάβες δηλώνει πως νιώθει πολίτης της ευρύτερης Λατινοαμερικάνικης πατρίδας…

Κι όση ώρα τα γράφω αυτά, ο Χατζηδάκης στη συνέντευξη Τύπου θάβει με λύσσα την Ολυμπιακή…

mutatis mutandis

Δε λες κουβέντα,
κρατάς κρυμμένα μυστικά
και ντοκουμέντα
κι ακούω μόνο
συνθήματα μεταλλικά
των μικροφώνων

Ξέρω τ’ όνομά σου
την εικόνα σου και πάλι από την αρχή
ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας
μια αλλιώτικη ζωή

Στων χιλιομέτρων
την ερημιά και στη σιωπή των χρονομέτρων
ακούγονται τώρα
σειρήνες μεταγωγικά κι ασθενοφόρα.

See de moofin? Und here mit de boomen shooten! dooo-nut!

 Αποσπασμα απο την οπερα του Πουτσινι “La boeme”

Το λεγομενο βαλς της Μουζεττας.

Η θρασυτατη νεαρα προσπαθει να κανει τον πρωην εραστη της, τον Μαρτσελο, να ζηλεψει εμφανιζομενη δημοσιως με τη συνοδεια ενος πλουσιου ηλικιωμενου κυριου..

Το κολπο μαλλον πετυχαινει καθως ο Μαρτσελο ενδιδει τελικως και εκεινη ξεφορτωνεται τον ηλικιωμενο προφασιζομενη οτι την χτυπησε το παπουτσι της…