Ατάκα Γιακουμάτου σε πρωϊνό τοκ σόου:
Συνομιλητής: “ένα παιδί σκοτώθηκε”
Γιακουμάτος: “ναι, ένα παιδί σκοτώθηκε αλλά κι ένας αστυνομικός με τρία παιδιά καταστράφηκε…”
και λίγα λες. πώς δεν το σκεφτήκαμε ως τώρα. “καταστράφηκε” από κάτι εξωγενές προφανώς, από την κακή μας τη μοίρα, από αφρικάνικους δαίμονες, από την κακιά στιγμή και το δυνατό αέρα που άλλαξε την πορεία της σφαίρας. όχι με ευθύνη του ίδιου που έτσι έμαθε, έτσι είδε γύρω του, έτσι πολώθηκε, έτσι διάλεξε, έτσι έπραξε.
κι οι “πολιτικοί” (ο θεός να τους κάνει) κάθονται στη γωνία, παρατηρούν, αναλύουν, δεσμεύονται για ανεξαρτησία και απόδοση ευθυνών και νίπτουν τας χείρας τους, λες και καμία απολύτως προσωπική σύνδεση δεν έχουν με το σύστημα και καμία συμβολή στην έντεχνη αναπαραγωγή του, λες και ιδέα δεν έχουν για την κόλαση που συμβαίνει καθημερινά μες στα αστυνομικά τμήματα και τις φυλακές, λες και δεν έχουν ουδεμία ευθύνη για την “εκπαίδευση” ειδικών φρουρών και άλλων λουλουδιών της ελληνικής νεολαίας και για τα συνακόλουθα έργα και τις ημέρες τους.
η πιο ωραία ατάκα ήταν μετά όμως:
“αν επιτρέψουμε σε αυτή τη χρηματοπιστωτική κρίση να εξελιχθεί σε κοινωνική κρίση, ουαί κι αλίμονό μας”
α, καλάαα…
