Leopold And Loeb

αφιερωμένο σε κάθε εκλογική διαδικασία και στην καθημερινή απαξίωση της πολιτικής. αν και δεν είναι καθόλου μα καθόλου άρρηκτα συνδεδεμένα – οι εκλογές και η πολιτική εννοώ.

μπορείς άραγε να πεις κάτι σε κάποιον που σου λέει πολύ απλά και πολύ πολύ ειλικρινά:

I’d love to change the world

But I don’t know what to do

So I’ll leave it up to you…

(μπορείς..; εγώ όχι.

η αλήθεια δεν κάνει θόρυβο, είπε κάποτε κάποιος. η απομάκρυνση του κόσμου από την πολιτική, να προτιμάς την καφετέρια από τη γενική συνέλευση, να προτιμάς το μπάνιο σου από το να ψηφίσεις, να κουτσομπολεύεις τη γειτόνισσα και να φτιάχνεις κεφτεδάκια αντί να αυτοοργανωθείς στη γειτονιά σου, να προτιμάς να καταγγέλεις τα πάντα και να απογοητεύεσαι από το να σηκωθείς από τον καναπέ σου, να ανέχεσαι την καταπίεση αντί να εξεγείρεσαι, να παθαίνεις ανοσία στο ψέμα αντί να καίγεσαι για την αλήθεια, να καταναλώνεις αντί να δημιουργείς και να κοινωνείς, τι δείχνει;

ένα σάπιο άνθρωπο ή ένα σάπιο σύστημα;

τα ανθρωπολογικά όρια του καπιταλισμού, ένα λάθος στο μοντέλο της αστικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, ή μια αδυναμία στο dna μας;

σε κάθε περίπτωση, δείχνει αυτό που υπάρχει. και δεν μπορείς να πείς τίποτα σε κάποιον που σου λέει,

ναι, θα’θελα να αλλάξω τον κόσμο,

μόνο να, δεν ξέρω πώς…

οπότε το αφήνω στους άλλους…

γιατί, πολύ απλά, σου λέει την αλήθεια…)

mutatis mutandis

2 τετράστιχα για τις εκλογές που μας έρχονται.

και περαστικά μας, γενικώς…

Τα όνειρά σου μην τα λες γιατί μια μέρα κρύα

μπορεί και οι φροϊδιστές να ‘ρθούν στην εξουσία.

Δέκα λογιώ οι παλικαριές οι εννιά να δραπετεύεις

και οι αγάπες δυο λογιώ στη μια καλογερεύεις.

Χαρά να σε γιαούρτωνα εκεί που ρητορεύεις

εκεί που με χειροκροτάς χωρίς να το πιστεύεις

παίρνεις την αλήθεια μου και μου την κάνεις λιώμα

απ’ το πόδι με τραβάς βαθιά μέσα στο χώμα.

m.m.

είναι τυχαίο που  τέτοιες εικόνες :έγιναν πρωτοσέλιδο πολύ περισσότερο από π.χ. τέτοιες εικόνες; :(ο Ομπάμα υπογράφει το κλείσιμο του Γκουαντάναμο, αλλά γενικά βρε παιδί μου, ο Ομπάμα κάνει κάτι ως πρόεδρος, ούτε χορεύει ούτε χασκογελάει ούτε αγκαλιάζει ως στοργικός πατήρ τις κόρες του, τρομάρα του…)

ότι είσαι, αυτό θα πάρεις. μια κοινωνία του θεάματος και του ιδιωτεύειν, έναν celebrity μεσσία θα αποθεώσει…

m.m.

Από το Έθνος:

Ξεπέρασε κάθε όριο ο 37χρονος ειδικός φρουρός της Αστυνομίας Επαμεινώνδας Κορκονέας, ο οποίος προκειμένου να παρουσιάσει τον εαυτό του ως θύμα του καθήκοντος και ως θύμα «σκοπιμότητας των ΜΜΕ και όχι ανεξάρτητων δημοσιογράφων», όπως αναφέρει, χρησιμοποιεί ένα… μακάβριο ψέμα!…

Στην αίτηση αποφυλάκισής του, επικαλείται μεταξύ άλλων την περίπτωση του 24χρονου αστυνομικού Παναγιώτη Τομαρά, για τον οποίον αναφέρει ότι «… μόλις προχτές «έσβησε», ενάμιση χρόνο μετά τη βίαιη επίθεση που είχε δεχτεί, όταν μαζί με τον συνάδελφό του, βρισκόταν σε περιπολία στην περιοχή γύρω από το γήπεδο του μπέιζμπολ στο Ελληνικό και τριάντα τουλάχιστον άτομα, του αντιεξουσιαστικού χώρου προέβησαν σε βιαιοπραγίες εναντίον τους, με σιδερολοστούς, ρόπαλα και άλλα αντικείμενα, οι οποίες και επέφεραν στον άτυχο ήρωα αστυνομικό βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, τον περιήγαγαν σε μόνιμη κωματώδη κατάσταση και τελικώς οδήγησαν στην άδικη απώλειά του, χωρίς όμως στη δική του περίπτωση τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να κάνουν, έστω και μια μικρή αναφορά στο περιστατικό, τιμώντας τη μνήμη του».

Οπως, όμως δήλωσε στο «Εθνος» ο εκπρόσωπος Τύπου της αστυνομίας, ο αστυνομικός Παναγιώτης Τομαράς ζει και σιγά σιγά ξεπερνάει τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει.

Το υπουργείο Εσωτερικών, έως χθες το βράδυ, δεν προτίθετο να εκδώσει ανακοίνωση με την οποία να διαψεύδει τα όσα λέγονται περί θανάτου του νεαρού αστυνομικού.

Οπως είπε ο εκπρόσωπος Τύπου του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. κ. Παναγιώτης Στάθης, «η αστυνομία δεν μπορεί να βγάζει ανακοινώσεις για να διαψεύδει φήμες που κυκλοφορούν σε διάφορα σάιτ. Εάν το παιδί είχε υποκύψει, θα είχε βγει σχετική ανακοίνωση», τόνισε.

Επαναλαμβάνει ότι είναι αθώος και ότι η σφαίρα εξοστρακίστηκε, ενώ χαρακτηρίζει «δήθεν αυτόπτες» τρεις μάρτυρες που ήταν παρόντες στη σκηνή της δολοφονίας και μίλησαν για «ευθεία στόχευση».

τελικά να έχεις τον Κούγια δικηγόρο είναι μεγάλη κατάρα…

m. m.

Ατάκα Γιακουμάτου σε πρωϊνό τοκ σόου:

Συνομιλητής:  “ένα παιδί σκοτώθηκε”

Γιακουμάτος:  “ναι, ένα παιδί σκοτώθηκε αλλά κι ένας αστυνομικός με τρία παιδιά καταστράφηκε…”

και λίγα λες. πώς δεν το σκεφτήκαμε ως τώρα. “καταστράφηκε” από κάτι εξωγενές προφανώς, από την κακή μας τη μοίρα, από αφρικάνικους δαίμονες, από την κακιά στιγμή και το δυνατό αέρα που άλλαξε την πορεία της σφαίρας. όχι με ευθύνη του ίδιου που έτσι έμαθε, έτσι είδε γύρω του, έτσι πολώθηκε, έτσι διάλεξε, έτσι έπραξε.

κι οι “πολιτικοί” (ο θεός να τους κάνει) κάθονται στη γωνία, παρατηρούν, αναλύουν, δεσμεύονται για ανεξαρτησία και απόδοση ευθυνών και νίπτουν τας χείρας τους, λες και καμία απολύτως προσωπική σύνδεση δεν έχουν με το σύστημα και καμία συμβολή στην έντεχνη αναπαραγωγή του, λες και ιδέα δεν έχουν για την κόλαση που συμβαίνει καθημερινά μες στα αστυνομικά τμήματα και τις φυλακές, λες και δεν έχουν ουδεμία ευθύνη για την “εκπαίδευση” ειδικών φρουρών και άλλων λουλουδιών της ελληνικής νεολαίας και για τα συνακόλουθα έργα και τις ημέρες τους.

η πιο ωραία ατάκα ήταν μετά όμως:

“αν επιτρέψουμε σε αυτή τη χρηματοπιστωτική κρίση να εξελιχθεί σε κοινωνική κρίση, ουαί κι αλίμονό μας”

α, καλάαα…

ανοίγεις την τηλεόραση πρωί πρωί. τίτλος θέματος σε πρωινό (για την απεργία των γιατρών): “του προγραμμάτισαν χειρουργείο και μετά…κήρυξαν απεργία!!!” (ναι, με τρία θαυμαστικά…). κι ο παρουσιαστής να επιμένει: “εμείς, ξέρετε, η απεργία είναι ιερή, και ποτέ δε χτυπάμε τους γιατρούς, και δε μιλάμε ποτέ στην εκπομπή μας για ‘ιατρικά λάθη’, αλλά…”. γυρνάς κανάλι. σε ένα άλλο περνά σκρολ από κάτω: “μαθητής λυκείου λιποθύμησε (ή κάτι τέτοιο) μετά από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ στον προαύλιο χώρο σχολείου που τελούσε υπό κατάληψη“. ε άει σιχτίρ…

και κάτι άλλο:

“Η Goldman Sachs Group Inc. θα μειώσει κατά 3200 θέσεις το εργατικό της δυναμικό, οι οποίες προστίθονται στις 125.000 περικοπές που, μέχρι τώρα, έχει προβεί ο κλάδος. Οι τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο ελαττώνουν τις επιχειρηματικές συμφωνίες αλλά και των αριθμό των εργαζομένων, αφού η πρωτοφανής αναταραχή στις πιστωτικές αγορές εγείρει ανησυχίες για τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας.

Συγκεκριμένα, η επενδυτική τράπεζα θα μειώσει κατά 10% το εργατικό της δυναμικό που διαμορφώνεται στους 32.500 εργαζομένους, καθώς επιδεινώνεται η πιστωτική κρίση. Υπενθυμίζεται, ότι η Citigroup Inc έχει μειώσει τον αριθμό των εργαζομένων κατά 24.000 τους τελευταίους 18 μήνες, περικοπές που δεν έχει κάνει καμιά τράπεζα στο κόσμο, μέχρι τώρα. Η Lehman Brothers Holdings, μείωσε τις θέσεις εργασίας κατά 14.000.”

από εφημερίδα

κι έτσι αρχίζουν τα όργανα… σας συμβουλεύουμε να αρχίσετε να αγοράζετε κι εσείς χρυσές λίρες και να κόψετε σιγά σιγά τις παρτίδες με το Χρηματιστήριο Αθηνών καθότι η ίωση εξαπλώνεται…

m.m.

Η μελαμίνη, λέει, είναι μια ουσία που χρησιμοποιείται στην κατασκευή πλαστικού. Προστέθηκε, λέει, σε αραιωμένο γάλα για να ανεβάσει την φαινόμενη περιεκτικότητά του σε πρωτεΐνες (!!), καθώς είναι πλούσια σε άζωτο. Η κατανάλωσή της προκαλεί νεφρολιθίαση και άλλα νεφρικά προβλήματα* και περί τα 13.000 παιδιά νοσηλεύονται ενώ 4 έχουν πεθάνει.

Η γαλακτοβιομηχανία Sanlu, ο μεγαλύτερος παραγωγός βρεφικού γάλακτος σε σκόνη της Κίνας, έκρυβε εδώ και μήνες τα παράπονα που δεχόταν από τους καταναλωτές της ενώ τα αποτελέσματα του ελέγχου που έκανε τον Ιούνιο του 2008 κάπου της…παράπεσαν, αφού τις αρχές τις ειδοποίησε κοντά 1,5 μήνα μετά. (Εδώ θυμάμαι το ντοκιμαντέρ the Corporation με εκείνη τη σκηνή που το φιλμ ανασκεύαζε και έσβηνε ένα-ένα από τη λίστα τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά που αδυνατούσε να αποδώσει στην Εταιρία, π.χ. ανθρωπιά, φιλότιμο, αξιοπιστία, ανιδιοτέλεια κτλ.).

Θυμάμαι έναν αγαπημένο μου ροκ σταρ που μιλούσε σε μια συνέντευξή του για τις περιόδους που κάνουν τουρνέ με το συγκρότημα, κι έλεγε πάνω κάτω πως αυτό που του φαίνεται πιο απάνθρωπο είναι πως σταματά να ελέγχει ο ίδιος όλα αυτά που είναι φυσιολογικά για κάθε άνθρωπο… Ακόμα και το πότε θα φάω, έλεγε, ακόμα και το τι θα φάω καθορίζεται από κάποιον άλλο. Κι εγώ κοιμάμαι και ξυπνάω μέσα σε λεωφορεία και αεροπλάνα και δωμάτια ξενοδοχείων, γνωρίζοντας μόνο το όνομα και κανένα μπαρ από τις πόλεις που κάθε μέρα εναλλάσσονται… Παραδίδεσαι εντελώς στα χέρια κάποιου άλλου, κι αυτό για πράγματα τόσο θεμελιώδη είναι εξουθενωτικό.

Και μου είχε φανεί τότε τόσο απρόσμενο να μην ξέρεις ούτε στο περίπου τι πρόκειται να φας σήμερα… Ή που θα βρίσκεσαι σε μια ώρα. Εν πάση περιπτώσει. Ξαφνικά, μετά από μια βόλτα στο σούπερ μάρκετ σήμερα δε νιώθω τόσο μακριά από αυτόν τον άνθρωπο. Φαγητά μέσα σε κάθε λογής κουτιά-πόσο παράξενο θα φαινόταν αυτό δυο γενιές πριν; Και το χειρότερο ίσως, με κάθε λογής ψέματα και ψέματα στις ετικέτες… “φρέσκο”, “αγνό”, “δίχως συντηρητικά/προσθήκη ζάχαρης”, και, εσχάτως, “βιολογικό”. Η απάτη στην ετικέτα. Όχι η τέχνη του να λες ψέματα. Η τέχνη του να μη λες την αλήθεια.

mutatis mutandis

υγ.

* “Έπειτα από το σκάνδαλο που προκλήθηκε από τις μολυσμένες με μελαμίνη κινεζικές ζωοτροφές, οι οποίες εξήχθησαν στις ΗΠΑ προκαλώντας νεφρική ανεπάρκεια και τον θάνατο σε χιλιάδες σκύλους και γάτες, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι οι έρευνές της οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι η κατανάλωση «χοιρινού, κοτόπουλου, ψαριών και αυγών από ζώα που αθέλητα έχουν τραφεί με ζωοτροφές μολυσμένες με μελαμίνη… δεν είναι πιθανόν να αποτελέσει κίνδυνο για την υγεία του ανθρώπου».

Επικαλούμενος άλλες έρευνες, ο Ντάνιελ Τσαν, καθηγητής νεφρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ, λέει: «Τα αποτελέσματα των ερευνών που ακολούθησαν την υπόθεση των ζωοτροφών το 2007 έδειξαν ότι το επίπεδο μόλυνσης στη δική μας τροφική αλυσίδα είναι χαμηλό και, κατά συνέπεια, δεν είναι πιθανόν να έχει σημαντικές αρνητικές συνέπειες στους ανθρώπους».”

Τι λες; …Μιλάμε για την έρευνα (και το δημόσιο πανεπιστήμιο);

pour vous,

του Γιάννη Ιωάννου (φαίνεται άλλωστε), από το http://yannis-ioannou.com/.

m.m.

το παραδίπλα σκίτσο (disclaimer: του Ηλία Μακρή από την Καθημερινή) με αφορμή το προηγούμενο ποστ… :)

και όσο εμείς ασχολούμαστε με τους επιχειρηματικούς ελιγμούς των πολιτικών μας αμά τε και του κράτους (λέγε με Ολυμπιακή και αποκρατικοποιούμαι οσονούπω, πράγμα που με κάποιο μεταφυσικό τρόπο θα καταλήξει από οικονομικής σκοπιάς να είναι για το καλό όλων μας-των εργαζομένων της, των φορολογούμενων, των αστέγων κτλ κτλ.), στην άλλη μεριά του ωκεανού γίνονται κοσμογονικά βήματα.

Στους από πάνω, το χρηματοπιστωτικό σύστημα κλυδωνίζεται επικίνδυνα καθώς γίγαντες της αγοράς των ενυπόθηκων δανείων χρεωκοπούν και πέφτουν σαν ντόμινο, σηκώνοντας σκόνη που πνίγει τα απανταχού χρηματιστήρια. Και δεν θα πω “καταρρέει” (ακόμα), γιατί ο deus ex machina με τη μορφή του κατάπτυστου και σκοτεινού κράτους και της FED επεμβαίνει και μοιράζει δάνεια εξαγοράζοντας μετοχές που κανείς άλλος δεν θέλει. (Διότι ποιός κερδοσκοπικός εκ φύσεως θα θελήσει μετοχές-βόμβες? Απλούστεροι και της Μονόπολης οι κανόνες.) Κι ο Μπάρακ δηλώνει: αυτό που ζούμε τις τελευταίες μέρες είναι η κατάρρευση μιας συγκεκριμένης οικονομικής πολιτικής. (Αν και προφανώς δεν εννοεί αυτό που θα εννοούσα εγώ με τα ίδια λόγια…)

Στους από κάτω τώρα, πρέσβεις ανακηρύσσονται personae non gratae, οι εθνικοποιήσεις προχωρούν και στις διαδηλώσεις πίσω από τα μαντήλια των αυτονομιστών κρύβονται οι άνθρωποι που ζητούν το παντεσπάνι (κι όχι το ψωμί) που τους πήρανε. Κι ο Τσάβες δηλώνει πως νιώθει πολίτης της ευρύτερης Λατινοαμερικάνικης πατρίδας…

Κι όση ώρα τα γράφω αυτά, ο Χατζηδάκης στη συνέντευξη Τύπου θάβει με λύσσα την Ολυμπιακή…

mutatis mutandis

Καιρο ηθελα να βρω χρονο να ανεβασω στο μπλογκ αυτο το μικρο σχολιακι…

Παρακολουθωντας στα παραθυρα τις συζητησεις μεταξυ δημοσιογραφων (θεος να τους κανει), προσωπων του δημοσιου βιου και λοιπων μαϊντανων και κρομμυων σχετικα με τη συλληψη του παλαιοκωστα, η ατακα μιας journaliste κερδισε την προσοχη μου:

“Ο κυριος παλαιοκωστας, λεει με ενα στραβο, ειρωνικο γελακι, πασχει απο το Συνδρομο Ρομπεν των Δασων“! Και ολη η κομπανια καγχασε με το πως ενας εγκληματιας του κοινου ποινικου “προσπαθει να περιβληθει μανδυα λαϊκου ηρωα” (sic) μοιραζοντας λυτρα και κλοπιμαια στον κοσμακη…

Ευθυς η αντιμετωπιση αυτη του Παλαιοκωστα ωσαν εναν τρελλο κακομοιρη, εναν εκκεντρικο τυπο, εναν αφυσικο, ενα φετιχιστη με πρασινα κολλαν, εφερε στο μυαλο μου κατι κουμασια σαν τον Τσουκατο, τον Ζαχοπουλο και αλλους κατεργαρηδες της εποχης μας.

Αραγε απο τι συνδρομο πασχουν αυτοι?

Η δημοσιογραφος, παντως, δεν εκανε καμια ψυχολογικη διαγνωση γι αυτους..

Και βεβαια γιατι να κανει?

Ολοι τουτοι ειναι, βλεπετε, φυσιολογικοι, κομματια της κοινωνιας εντος της οποιας ο Παλαιοκωστας ειναι η πολιτιστικη εξαιρεση, ο τρελλος.

Τι πιο φυσιολογικο να παραφουσκωνει κανεις τις τσεπες του με μιζες, φακελακια, κλοπιμαια, δωροδoκιες, να αγοραζει (ή μαλλον να εκβιαζει) σεξουαλικη ικανοποιηση ως ανταλλαγμα για μια θεση, να παριστανει τον ανθρωπο του λαου μεσα απο τη βιλλα του, να μιλαει για τιμιοτητα και συνεπεια και παταξη της διαφθορας την ωρα που κολυμπαει στα σκατα…?

Ολοι αυτοι δεν πασχουν απο κανενα συνδρομο.

Ειναι τα νομιμα τεκνα ενος σαπιου συστηματος που δεν αντιλαμβανεται αλλο προσωπο περα απο το “εγω”, αλλη θρησκεια περα απο το συμφερον και αλλη λογικη περα απο το “πατα με να σε πατω”.

Ακομα και γι αυτο μονο: γεια σου και χαρα σου Παλαιοκωστα…

Toi et Moi

 Η εικονα των πρωταθλητων στο Πεκινο, των νιτσεϊκων υπερανθρωπων που φουσκωτοι σαν φρεσκοψημμενα τσουρεκακια τρεχουνε, πηδανε, εκσφενδονιζουν, παλευουν κ τα σχετικα ειναι η κοινωνια του θεαματος με σαρκα και οστα.

 Η βαση: επαγγελματισμος, αναβολικα, ανταγωνισμος, κορμια που διαλυονται μετα τα 40, στοιχηματα, υπερπαραγωγες, χρημα, διαφημιση, κοπρεμυ και συμφεροντα

Κ βεβαια το εποικοδομημα: ολυμπιακη φλογα, αρχαιο πνεμα αθανατο, ευγενης αμιλλα, δυνατα κορμια, πολυπολιτισμος, γνωριμια και μια ανθρωπινη υπερβαση

Προτιμουμε τα κουνελακια της duracel… αυτα τουλαχιστον παραδεχονται οτι λειτουργουν με μπαταρια.

«Θέλετε να καταστρέψετε το περιβάλλον; Κάντε ένα παιδάκι.»

Έτσι ξεκινούσε το άρθρο. Και συνέχιζε (σε ελεύθερη απόδοση):

«Κάθε μπόμπιρας καταναλώνει κι άλλο από το φαγητό που προσφέρει ο πλανήτης, γεμίζει με πάνες στις χωματερές, αγαλλιάζει με πλαστικά παιχνίδια και καταλήγει σε έναν ενήλικα που απομυζά τις φυσικές πηγές και παράγει απορρίμματα όπως οι υπόλοιποι. (κοιτώντας με ανασηκωμένο φρύδι και μια έκφραση δυσπιστίας τη σελίδα, στην τελευταία περίοδο αναθάρρησα. και πίστεψα φευγαλέα ότι θα μιλούσε για τον υπερπληθυσμό.) Εντούτοις, τα μωρά είναι απίστευτα χαριτωμένα. Με δεδομένο ότι οι περισσότεροι άνθρωποι σκοπεύουν να συνεχίσουν την αναπαραγωγή του είδους, τι θα πρέπει να κάνει ένας γονιός με περιβαλλοντική συνείδηση;»

Τι άραγε? «Οι σημερινές οικογένειες με “πράσινη νοοτροπία” πηγαίνουν πολύ πέρα από τον “οικο-καταναλωτισμό” (“eco-consumerism”). Πείτε το “eco-parenting”…»

(εδώ πήρα την πρώτη γερή δόση αηδίας με τον ευπώλητο νεολογισμό, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του σύγχρονου urban εναλλακτικού νεολαίου…)

Σαν να το ‘ξερα. Παρακάτω στην ιστορία μας, μια μητέρα ζητά την βοήθεια της εταιρίας Green Life Guru για να αξιολογήσει την «οικολογικότητα» (μα πως στο καλό να μεταφράσω το «eco-fitness»; ) του σπιτιού της, μας συστήνονται βιβλία επί του θέματος (ενδεικτικοί τίτλοι; “Raising Baby Green”, “Growing Up Green!”…) και ιστοσελίδες όπου πωλούνται μεταχειρισμένα παιδικά παιχνίδια, παιδικά ρούχα και άλλα σχετικά. Η ίδια η συγγραφέας τα λέει καλύτερα από μένα: «Naturally, a host of new books have sprouted to guide the eco-parent.» και εταιρίες, και ιστοσελίδες και υπηρεσίες θα πρόσθετα εγώ, και φυσικά άρθρα στον «έγκυρο» Τύπο για να μας αποκαλύψουν την πραγματικότητά μας. Να μας ενημερώσουν για (ή να δημιουργήσουν; ) τη νέα τάση. Eco-parents του κόσμου, ενωθείτε. Κι ας ανοίξουμε μια από τις πολλές Βίβλους που μας παρουσιάζονται (μόνο και ανακαλύψω τίτλο τύπου «Οι γονείς είναι από τη γη, οι οικο-γονείς από τη Μητέρα Γη.»…) να μάθουμε όλοι μαζί, όπως μας προτρέπει η συγγραφέας του άρθρου (και ω του θαύματος, συγγραφεύς συναφών βιβλίων και η ίδια) να κάνουμε «lobbying for greener legislation».

mutatis mutandis

ΥΓ. κάπου εκεί έκλεισα το ΤΙΜΕ και άνοιξα το Κόμιξ. που ξάφνου μου φάνηκε απείρως εποικοδομητικότερο. Ειδικά ιστορίες σαν την Κοιλάδα της Τραλαλά ή Το Πνέυμα των Ουίντιγκο…

Προχθές ήταν λέει η παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος. Εκθέσεις, συναυλίες, καλλιτεχνικά δρώμενα. Και μετακινηθήκαμε όλοι μαζί ένα βήμα πιο κοντά στη σωτηρία. Μας. Έτυχε να ανοίξω την τηλεόραση. Και άπαντες οι παρουσιαστές των ειδήσεων, φορούσαν πράσινη κορδελίτσα στο πέτο. Είμαι σίγουρη πως σβήνουν και τα φώτα σπίτι τους. (Κι εγώ σβήνω τα φώτα! Κι έτσι είμαι μια ακτιβίστρια.) Και δεν αφήνουν στο standby τις συσκεύες. Και όπου να’ναι θα πάρουν υβριδικό αυτοκίνητο. Και θα το κυκλοφορούν με καμάρι. Και ο πλανήτης θα εξισορροπήσει στη ζυγαριά της παρακμής του λίγα από τα καυσαέρια των βιομηχανικών κινητήρων της προόδου μας στην Πτολεμαίδα, λίγη από τη στάχτη της Πελοποννήσου, λίγο από το θάνατο του Θερμαϊκού.

Save the parrots, αδελφέ…

ΥΓ. Ο Πιέρ Σαμουέλ έγραφε πως η οικολογία και η προστασία του περιβάλλοντος χρησιμοποιούνται από τις ίδιες τις επιχειρήσεις αφενός για να απενοχοποιηθούν και αφετέρου ως ένας καινούριος, ιδιαίτερα κερδοφόρος τομέας.
Άνοιξα ένα περιοδικό που διατεινόταν πως το συγκεκριμένο τεύχος ήταν “πράσινο”. Κάθε δεύτερη σελίδα, διαφήμιση. Για προϊόντα φτιαγμένα από “βιολογικά προϊόντα”, με “βιολογικές μεθόδους”, για έσοδα (ή μάλλον ποσοστά εσόδων) που θα διατεθούν “για το περιβάλλον”… Να σε κάψω Γιάννη, να σ’αλείψω λάδι δηλαδή…

mutatis mutandis