Leopold And Loeb

Εξω απο το ζεστο σπιτακι της αριστερας…

Ο αριστερος νεος σημερις τα εχει ολα.

Μια αγελη συντροφων που μαζι μαχονται τον σκληρο καπιταλισμο που υπαρχει «εκει εξω» ή αλλιως «στην κοινωνια» ,

Εναν ευρυτερο χωρο «συντροφων», δηλαδη νεολαιων με ανησυχιες ,τοσο ανθρωπιστικες για τον καημενο τον εργατη στη φαμπρικα και το παιδακι στην Αφρικη, οσο και καθαρα εγκυκλοπαιδικες οπως για μια οικονομικη κριση που παιζει στην αμερικη κ για κεινον τον μαυρουλη, τον νεο προεδρο των ΗΠΑ.

Ενα ενδοξο παρελθον αγωνων που εκαναν οι προγονοι τους, του Πολυτεχνειου και, βεβαια, των Ζαπατιστας και αλλων εθνικ κινηματικων περιοχων (διοτι πατριδα μας ειναι η φλογα της εξεγερσης, οχι η ελλαδα)

Πεδια που μπορουν να εκφραζουν την εφηβικη τους ορμη και την περισσευουμενη αδρεναλινη οπως πορειες, συντονιστικα, στεκια…

Και το καλυτερο:

Εχουν την «Αριστερα», ενα σατεν μισοφορι που μεσα χωραμε ολοι, μια λινατσα ξεσκισμενη που καποτε εγραφε κατι και τωρα ειναι γεματη αναρθρες κραυγες, μια εννοια αχρονικη, χωρις παρελθον ει δυνατον, καθαρη και ρομαντικη, ενα ζεστο σπιτακι…

Κι εμεις;

Εμεις που βγηκαμε απο το ζεστο σπιτακι;

Εμεις που οι αριστεροι μας λενε δεξιους, οι δεξιοι αναρχικους και οι αναρχικοι αριστερους;

Που αποποιηθηκαμε ταμπελες και συνυποδηλωσεις και δεν αφησαμε παρα τις πραξεις μας για ονομα;

Δεν πα να μαχομαστε το συστημα,

να κανουμε στεκια,

να φωναζουμε στους δρομους;

Θα ειμαστε εξω απο το ζεστο σπιτακι.

Δεξιοι για τους αριστερους, αναρχικοι για τους δεξιους και αριστεροι για τους αναρχικους.